گروه هاي خوني
یک فرد بالغ در بدن خود ۶ـ۴ لیتر خون دارد. خون تمام افراد از سفیدپوست تا سیاه پوست ترکیبی از سه نوع سلول عمده مشاور در مایعی زردرنگ و چسبناک است. (پلاسما) ۱ـ گلبول قرمز (RBC) نوعی سلول که در حدود ۱۲۰ روز در بدن ما زنده است و ۲۰ ثانیه طول می کشد تا هر کدام آن تمام بدن را دور بزند و ۴۰% خون را تشکیل می دهد.گلبول سفید (WBC) که مسوول جنگ با عفونت ها و مواد بیگانه در خون است.
پلاکت ها (PLT) که کوچکترین سلول خونی هستند و در امر انعقاد خون نقش اساسی دارند و پلاسما نیز جزو اصلی خون است که ۹۵ % آن را آب و ۵% باقیمانده را هورمون، پروتئین و مواد غذایی تشکیل می دهد.
عامل تفاوت گروه خونی افراد «وجود یا عدم وجود ملکول های پروتئینی مشخصی به نام آنتی ژن و آنتی بادی» است.
«آنتی ژن ها» (در صورت حضور) بر سطح گلبول قرمز و «آنتی بادی ها» داخل پلاسما یا همان مایع خون هستند. پس خون من و شما از نظر کلیات آن یکسان است و آنچه باعث می شود ما امکان اهدای خون به یکدیگر را داشته یا نداشته باشیم همین پروتئین های ذکر شده است.
«گروه خونی» هر فرد به طور مستقیم به پدر و مادر و آنچه از آنان به او ارث می رسد، ارتباط دارد. یکی از روش های معمول و مهم ارزیابی تفاوت بین انواع خون ها، سیستم (ABO) است. به طور قطع شما فردی با گروه خونی O - B - A یا AB هستید و راه فراری هم ندارید.

براساس این سیستم دسته بندی خون و با توجه به آنچه در مورد آنتی ژن و آنتی بادی گروه خونی گفته شد:
۱ـ اگر شما گروه خونی (A) داشته باشید به این معناست که بر سطح گلبول های قرمزتان آنتی ژن A و در پلاسمای خونتان آنتی بادی B دارید.
۲ـ گروه خونی B با کمی توجه متوجه خواهید شد وضعیت افراد این گروه کاملاً برعکس گروه قبل است آنها در سطح گلبول هایشان آنتی ژن B و در پلاسما آنتی بادی A دارند.
۳ـ فرد گروه خونی AB بر روی گلبول قرمزش هر دو نوع آنتی ژن A و B را دارد و واضح است که در پلاسما هیچ مخالفی نداشته باشد و آنتی بادی موجود نباشد.
۴ـ و نهایتاً گروه خونی O به دلیل نداشتن هیچکدام از آنتی ژن های A و B بر سطح گلبول، آزادانه هر دو نوع آنتی بادی Aو B را در پلاسما دارد.
اما بحث گروه خونی و تفاوت های آن به همین جا ختم نمی شود و برای مثال اگر گروه خون شما (A) باشد در کنار آن از کلمه مثبت و منفی هم استفاده می کنید! (خیلی ساده یا مثبت هستید یا منفی اصلاً هم دست خودتان نیست و این یکی کاملاً ، کاملاً به پدر و مادرتان ربط دارد!)
گروه خون شما به فاکتور دیگری به نام (Rh) بستگی دارد. یک فرد (Rh+) فردی است که بر روی سطح گلبول های قرمز خود آنتی ژن این فاکتور را دارد. (پس طبیعی است که در پلاسمای او آنتی بادی Rh دیده نشود! درست مانند همان داستان گروه خونی ABO)
از طرفی افراد (Rh-) بر روی گلبول قرمز خود چنین فاکتوری را ندارند، (این افراد ۱۵% کل مردم هستند.)
حالا متوجه شده اید که شما به طور یقین ناگزیر هستید یکی از گروه های خونی زیر را داشته باشید.

تشخیص گروه خونی:
در آزمایشگاه تشخیص طبی براساس آنچه گفته شد، پس از نمونه گیری از بیمار، خون کامل او را (خونی که ضد انعقاد دارد و شامل تمام سلول های خونی و پلاسما است) به طور قطرات مجزا با معرف های مختلف (آنتی A - آنتی B و آنتی Rh) مجاور می کنند و چسبیدن یا نچسبیدن گلبول ها در مجاورت با قطرات معرف را بررسی می کنند و گروه خونی مشخص می شود.
بعد از یک تزریق خون نامتجانس، در بدن نیز همان روند تجمع گلبولی (که در شرایط آزمایشگاهی بین خون و معرف ایجاد می شود) پیش می آید. به همین خاطر باید پیش از تزریق خون سازگاری خون بین دهنده و گیرنده آن از نظر سیستم ABO و Rh به خوبی بررسی شود. چرا که در اثر عدم هماهنگی گلبول های شخص گیرنده خون به هم می چسبد و به دنبال این چسبندگی رگ های خونی بسته شده سرانجام خون به سایر نقاط بدن نمی رسد.
از طرف دیگر این سلول های بهم چسبیده که حاوی هموگلوبین (پروتئین حمل کننده اکسیژن) هستند. محتویات خود را که در خارج از سلول سمی است به داخل بدن می ریزند و حاصل آن درنهایت مرگ گیرنده خون است (پس زدن خون دریافتی)
تمام نکته مربوط به انتقال خون در یک جمله خلاصه می شود. «برای انتقال خون از شخصی به دیگری باید هیچ آنتی بادی مخالف بین دو فرد نباشد.»
افراد گروه خونی (AB) با توجه به توضیح ذکر شده به علت نداشتن هیچکدام از آنتی بادی های A و B در پلاسمای خون قادرند (در شرایط خاص) از تمام گروه های خونی، خون دریافت کنند اما تنها به هم گروه های خود خون می دهند (امیدواریم در سایر امور اینگونه خسیس نباشند) اما افراد گروه خونی (O) که دست و دلبازتر از سایر گروه ها هستند به دلیل داشتن هر دو نوع آنتی بادی A و B فقط از هم گروه های خود، خون می گیرند ولی دهنده عمومی هستند.
مشکل ناسازگاری گروه های خونی تا سال ۱۹۰۱ جان بسیاری از افراد را گرفت تا آنکه دانشمندی به نام (Karl Landsteiner) با کشف گروه های خونی این مشکل را برطرف کرد و در سال ۱۹۳۰ موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی شد.
سوال عمده ای که برای بسیاری از جوانان خصوصاً در مواقع ازدواج و انتخاب همسر پیش می آید تفاوت گروه خونی است (البته این بار گروه خونی پزشکی، نه گروه خونی اجتماعی! که برخلاف تصور آنها اختلاف گروه خونی دوم در این مورد خاص خطر بیشتری نسبت به گروه خونی اول دارد و تشخیص آن هم خیلی ساده است معرف آن منطق است که در حضور احساس، عمل نمی کند!)
درواقع اگر گروه خونی شما و همسر آینده تان از نظر (ABO) تفاوت داشته باشد مشکلی ایجاد نمی شود و تنها تفاوت سیستم Rh بین زن و شوهر است که می تواند بعد از زایمان اول زن برای فرزند یا فرزندان بعدی آنها ایجاد مشکل کند (آن هم فقط در شرایطی که مادر آینده (Rh-) و پدر بعد از این با (Rh+) باشد.
(که البته این مشکل هم با تزریق آمپول معروفی به نام «روگام» پس از زایمان اول به کلی حل شده است و مشکلی نمی ماند.
انواع گروههای خونی (سیستم
ABO)در سال 1901 میلادی کارل لاند اشتاینر ، ایمونولوژیست آلمانی برای نخستین بار ، وجود آنتی ژنهای گروه خونی بر روی گلبولهای قرمز و نیز آنتی بادیهایی بر علیه همان آنتی ژنها را در سرم انسان ثابت نمود. لاند شتاینر ، ابتدا گلبولهای قرمز را از سرم جدا کرد و سپس به مطالعه نتایج حاصل از مخلوط کردن سرم و گلبولهای قرمز افراد مختلف پرداخت. وی دریافت که سرم بعضی از افراد قادر به آگلوتینه کردن گلبولهای قرمز برخی دیگر از افراد میباشد، اما بر روی گلبولهای قرمز همه افراد موثر نیست. در تجزیه و تحلیل نتایج ، او فهمید که میتوان افراد را از نظر گروههای خونی به گروههایی تقسیم نمود:
گروه خونی
A : آنتی ژن نوع A را سطح گلبول قرمز خود دارند و در پلاسمای خونشان نیز آنتی کور B (ضد آنتی ژن B) را دارا هستند.گروه خونی B : آنتی ژن نوع B را در سطح گلبو لهای قرمز خود را دارند و در پلاسمای خونشان نیز آنتی کور A (ضد آنتی ژن A) را دارند.
گروه خونی AB : آنتی ژن نوع A و B را در سطح گلبولهای قرمز خود را دارند و در پلاسمای خونشان نیز هیچ یک از آنتی کورها را ندارند.
گروه خونی O : هیچ یک از آنتی ژنها را در سطح گلبولهای قرمز خود ندارند ولی هر دو آنتی کور را دارا هستند.
نحوه تعیین گروه خونی
برای پی بردن به گروه خونی هر کس ، مقداری از خون را با آنتی کورهای معین شده A یا B مخلوط میکنیم. از تولید یا عدم تولید رسوب که در اثر به هم چسبیدن گلبولهای قرمز ایجاد میشود میتوان گروه خونی شخصی را معین کرد. اگر بخواهیم به فردی از گروه خونی B خون تزریق کنیم، چون پلاسمای خون او آنتی کور A را دارد نمیتوان خونی را که دارای آنتی ژن A باشد به او داد. این آنتی ژن در گروه های A و AB یافت میشود پس او نمیتواند از این گروهها ، خون دریافت کند.
رسوب خونی
• گروه خونی A : با آنتی کور B رسوب نمیدهد ولی با آنتی کور A رسوب میدهد.
• گروه خونی B : با آنتی کور B رسوب میدهد ولی با آنتی کور A رسوب نمیدهد.
• گروه خونی AB : با هر دو آنتی A و B رسوب میدهد.
• گروه خونی O : با هیچ یک از آنتی کورهای A و B رسوب نمیدهد.
درصد گروههای خونی در مردم
در میان جمعیت مردم در حدود 42 درصد گروه خونی
انتقال خون
گلبولهای قرمز را میتوان به سهولت از حیوانی به حیوان دیگر انتقال داد. اگر گلبولهای قرمز فرد دهنده ، آنتی ژنهای مشابه با گلبولهای قرمز گیرنده داشته باشند، پاسخ ایمنی در حیوان گیرنده گلبول ایجاد نمیشود. اما اگر گیرنده آنتی بادیهایی بر علیه آنتی ژنهای گلبول قرمز دهنده داشته باشد، در آن صورت گلبولهای دهنده در معرض خطر تهاجم سریع قرار خواهند گرفت. زمانی که این آنتی بادیها به آنتی ژنهای موجود در سطح گلبولهای قرمز بیگانه متصل گردند، ممکن است سبب همولیز و فاگوسیتوز این سلولها شوند. در صورت فقدان آنتی بادیهای طبیعی ، گلبولهای قرمز تزریق شده موجب برانگیخته شدن پاسخ ایمنی در فرد دریافت کننده خون میشوند. سپس گلبولهای تزریقشده مدتی در خون گردش میکنند.

دومین انتقال خون با این گلبولها یا گلبولهای شبیه به گلبولهای قبلی باعث تخریب سریع این گلبولها میگردد که منجر به بروز واکنشهای پاتولوژیک شدید میگردد. علایم این روند تخریبی ناشی از همولیز گسترده داخل عروقی است. این علایم عبارتند از : لرزش بدن ، فلج و تشنج و انعقاد داخل عروقی ، تب و پیدایش هموگلوبین در ادرار. درمان واکنشهای انتقال ناشی از چنین انتقال خونی شامل متوقف کردن انتقال خون و زیاد کردن حجم ادرار بوسیله یک دیورتیک میباشد، چرا که تجمع هموگلوبین در کلیه ممکن است موجب تخریب توبولهای کلیه شود. بهبود وضعیت فرد به دنبال حذف همه گلبولهای قرمز بیگانه حاصل میگردد.
ارائه مطالب آموزشی در رابطه با درس علوم تجربی مقطع راهنمایی